Over het thema van vandaag kan ik kort zijn. Ik haaaaaaat het huishouden. Echt. Zet mij ergens en binnen de kortste keren is het een rommeltje. Of zeg maar gerust rommel. Het probleem is dat ik zelf niet tegen rommel kan; waardoor ik dus niet anders kan dan de rommel ook weer opruimen. Bah. Ik ben gezegend met een nieuwe man, die elke dag hemden draagt voor het werk mààr deze ook zelf strijkt (en mijn kleren en passant ook even meestrijkt). Count your blessings....

Maar opruimen, de was doen, kuisen, ramen wassen, aaaaaargh! Het is een noodzakelijk kwaad, ik kan er niet onderuit. Ik wou soms wel eens dat ik zo'n pietje precies was, die altijd in een kraakhet huis leefde.

But then again, ik herinner me altijd nog een cartoon die mijn paps boven zijn (wanordelijke - ik heb het van iemand ;-)) bureau had gehangen met de tekst:

"een waar genie herkent men aan zijn chaos"

Gezellige rommel zeg maar :-)